هوالمحبوب
راديو در ايران
در سال 1303 هجري شمسي ( 1924) ميلادي توسط وزارت جنگ مقدمات استفاده از بيسيم فراهم شد . در1305 بيسيم وارد ايران شد . از 1311 موسسات بيسيم توسعه پيدا کرد که در نهايت به ايجاد راديو منتهي شد . هيات وزيران روز دوم مهر 1313 استفاده از راديو را تصويب کرد و مقرراتي وضع شد که براي نصب آنتن و استفاده از راديو اجازه وزارت پست و تلگراف و تلفن لازم بود . در 1316 مقدمات ايجاد مرکز راديو توسط وزارت پست و تلگراف و تلفن فراهم شد و به دنبال اين اقدام در 1317 سازمان پرورش افکار تاسيس شد . اين سازمان داراي کمسيونهاي مطبوعات ، سخنراني ، نمايشهاي راديويي و موسيقي بود . در 4 ار ديبهشت 1319 اولين فرستنده ي راديويي در اير ان در محل بيسيم در جاده ي قديم شميران افتتاح گرديد . از 1319 راديو تهران در 24 ساعت فقط 8 ساعت برنامه اجرا مي کرد که شامل اخبار ، موسيقي ايراني و گفتار مذهبي ، فرهنگي ، تاريخي و جغرافيا بود . در سال 1322 راديو تهران بخش ديگري به تعداد بخشهاي قبلي خود افزود و صبحها نيز برنامه ي آن 3 ساعت افزايش يافت و در سال 1324 براي روزهاي تعطيل نيز برنامه هاي مدون پخش مي کرد .
توسعه راديو در ايران
در بدو تاسيس راديو تهران داراي دو فرستنده که يکي موج متوسط و ديگري براي موج کوتاه بود براي پخش برنامه هاي خود از يک استوديو در محل اداره ي بيسيم استفاده مي کرد . در 1327 يک فرستنده در اختيار راديو قرار گرفت و يک استوديو کوچک در ميدان ارگ براي پخش اخبار استفاده شد .
اولين کساني که در ر اديو مشغول به کار شدند :
اين افراد از ميان فرهنگيان و هنرمندان شايسته و با ذوقي انتخاب و از ساير وزارت خانه ها به اداره کل انتشارات وتبليغات منتقل شدند . افراد ي همچون استاد محمد حجاري ملقب به مطيع الدوله نويسنده و داستان نويس ، عبد الرحمن فرامرزي نويسنده و مدير روزنامه کيهان ، حسين علي مستقان داستان نويس ، ابوالقاسم پاينده نويسنده ابوالقاسم اعتصاد زاده و مشفق همداني مترجم و نيز براي تعيين خط مشي و سياست راديو شوراي عالي انتشارات برپاشد که اعضاي آن عبارت بودند از علامه محمد قزويني ، محمد علي فروغي « ذکاء الملک » ، دکتر قاسم غني ، علي اکبر سياسي رئيس دانشگاه تهران ، دکتر رضازاده شفق ، دکتر محمد افشار و استاد علي نقي وزيري .
